Aktualności i artykuły

Panaceum na wszystkie choroby, czyli mleko z wielbłąda.

W celach leczniczych i kosmetycznych mleka wielbłądziego używa się od wieków. W starożytności stanowiło rodzaj dzisiejszego kremu z filtrem, stosowano je bowiem w celu ochrony skóry przed poparzeniem słonecznym. Dzisiaj jednak ceni się je za pozytywny wpływ na zdrowie.

Mleko z wielbłąda  zawiera min. : oligosacharydy, białka takie jak lizozym, lactoferynę, lactoperoxidasę  oraz immunoglobulinę G i A czy też α-Laktoalbumin, β-kazeinę, aloinę.

Oligosacharydy z mleka wielbłądziego hamują przyleganie złych bakterii do ścian jelita oraz promują namnażanie się bifidobacterium.

Mleko to zmniejsza VEGF (czynnik wzrostu śródbłonka naczyń który dodatkowo unerwia komórki rakowe dostarczając im składniki odżywcze), interleukiny IL-1b, IL-6, IL-17. (kombinacja w przypadku klasycznych objawów autoagresji typu RZS, ZZSK, bartonella, borelioza i inne).

Może wyleczyć z raka wątroby i piersi.

Wykazuje ogólną poprawę zdrowia i funkcjonowania u osób autystycznych.

Laktoferyna zawarta w mleku wielbłąda ochrania przed infekcją HCV,  zahamuje jego replikację u osób już chorych.

80% procent dzieci, które mają alergię na mleko krowie nie wykazują alergii na mleko z wielbłąda. Leczy też z alergii pokarmowych.

Mleko to może ochronić przed infekcją Salmonellą.

Spożywanie mleka  przez 8 tygodni obniża poziomy tłuszczu zakumulowanego w wątrobie oraz zmniejsza stany zapalne w tym organie przywracając jego poprawne funkcjonowanie, zwiększa poziomy Glutationu (GSH), obniża poziomy MDA (malonodialdehyd – toksyczny produkt utleniania się tłuszczy) i poprawia profil lipidowy. Zwiększa poziom Glutationo-s-transferazy i dysmutazy nadtlenkowej, które obniżają e.Coli i gronkowca złocistego. Obniża podwyższoną cytokinę zapalną IL-6 (w normalnych przedziałach działa przeciwzapalnie).

Wykazuje działanie bakteriobójcze i bakteriostatyczne w przypadku bakterii gram ujemnych i gram dodatnich.

Laktoferyna z mleka  może hamować proliferacje komórek raka jelita.

U osób z cukrzycą typu 2 zmniejsza poziom glukozy we krwi jak i też obniża cytokinę regulacyjną TGF-beta1. W przypadku cukrzycy typu 1 po jakimś czasie można odstawić wręcz podawanie insuliny. Efektywne w przypadku neuropatii cukrzycowej. Pobudza receptory insuliny stąd jest bardzo przydatna w obydwu typach cukrzycy. Przyspiesza gojenie się ran u cukrzyków, obniża zapalny czynnik transkrypcyjny NF-κB oraz stabilizuje stres oksydacyjny. Wyrównuje poziomy insuliny, stabilizuje hemoglobinę HbA1c, zwiększa poziomy GPx (peroksydaza glutationowa), katalazy i SOD (dysmutaza nadtlenkowa – trójka mocnych antyoksydantów) w trzustce.

Mleko to jest najbogatsze w karnitynę.

Normalizuje podwyższone ALP, AST, LDH, hamuje mieloperoksydazę (MPO).

Detoksykuje wątrobę. Ochrania przed alkoholowym stłuczeniem wątroby.

Dostarcza dużej ilości GABA  i również aktywuje receptory GABA.

Z mleka wielbłąda można wytworzyć liposomy które zwiększają aktywność  leków przeciwnowotworowych na włókniakomięsaka

Mleko to zwalcza wirusa opryszczki HSV-1.

Zwiększa immunoglobulinę IgG oraz Glutation-s-transferazę, co pozwala zwalczyć pasożyty.

Przeciwdziała katalepsji (całkowitemu zesztywnieniu ciała lub jego części, wywołane silnym napięciem mięśni np. .z braku Dopaminy, uszkodzeń mózgu lub zatruciu organizmu) występującej w chorobie Parkinsona.

Reguluje układ immunologiczny zwiększając interferon gamma (obrona przeciwko wirusom, bakteriom, grzybom), hamuje replikację wirusa zapalenia wątroby typu B.

Może mieć skuteczne zastosowanie w syndromie drażliwego jelita, gdyż w jelicie obniża poziomy tlenku azotu, cytokiny TNF alfa, zwiększa obronę antyoksydacyjną oraz zwiększa produkcję Glutationu jak i też hamuję kaspazę 3 odpowiedzialną za fizjologiczną śmierć komórkową.

Obniża cytokinę TNF alfa i jej programowalny receptor śmierci Fas, hamuje nadreaktywne limfocyty T, w komórkach beta trzustki oraz normalizuje ich strukturę i funkcję.

Powoduje namnażanie  neutrofili w miejscach ze stanem zapalnym i przyspiesza  szybkość gojenia się ran i  zanik procesu zapalnego.

Kazeina z mleka jest naturalnym inhibitorem ACE (inhibitor konwertazy angiotensyny) (grupa leków stosowanych w terapii nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, choroby niedokrwiennej serca, cukrzycowej chorobie nerek i nefropatii nadciśnieniowej oraz cukrzycy i zespołu metabolicznego).

Wspiera w przypadku zespołu ostrej niewydolności oddechowej.

Ma 5 razy więcej witaminy C, 10 razy więcej żelaza i ok. 10 razy mniej kalorii niż mleko krowie. Mogą je pić wszyscy, także osoby nie tolerujące laktozy. Ma duże źródła potasu, magnezu, cynku i innych składników, które pomogą wzmocnić system odpornościowy i zwalczać infekcje. Posiada też witaminy z grupy B.

Białko mleka pomoże zwalczać infekcje bakteryjne, naprawić i odbudować tkanki. Witamina C wspomaga produkcję kolagenu, który wzmacnia sprężystość skóry. Magnez pomaga zwolnić proces starzenia, chroni też włosy przed wypadaniem.

Źródło - https://zdrowie831.wordpress.com/2017/01/18/panaceum-na-wszystkie-choroby/

Mleko wielbłądzie nie zawiera beta-laktoglobuliny.

Naukowcy odkryli, że mleko wielbłądów bardzo korzystnie wpływa na funkcjonowanie organizmu m. in. obniża poziom cukru we krwi. Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa poinformowała, że wielbłądzie mleko zawiera 3 razy więcej witaminy C niż mleko krowie, a ponadto jest bogate w witaminy z grupy B, żelazo i nienasycone kwasy tłuszczowe.

Wielbłądy kojarzą nam się zazwyczaj z humorzastymi i brzydko pachnącymi zwierzętami, tymczasem ich mleko jest bardzo podobne w smaku do mleka krowiego, z tą różnicą, że ma nieco bardziej słonawy posmak. Osoby, których organizmy nie tolerują laktozy mogą je bez obaw pić, bo w przeciwieństwie do mleka krowiego nie powoduje ono skazy białkowej i jest bogate w insulinę.

Wielbłądzie mleko po raz pierwszy na masową skalę zostało rozpropagowane w Radżastanie. Była to część planu mającego poprawić sytuację materialną hodowców wielbłądów. Wcześniej, z braku pieniędzy, sprzedawali oni samice do rzeźni, zatrzymując samce jako siłę pociągową, tym samym zmniejszając liczebność tych zwierząt o połowę. Obecnie z chudego mleka tych ssaków produkuje się tam m. in. lody o smaku szafranowo-pistacjowym. 

Źródło - http://nauka.wiara.pl/doc/664298.Zalety-wielbladziego-mleka

Mleko wielbłądzie w kosmetyce i chorobach skóry. 

W czasach prehistorycznych Beduini używali mleka wielbłąda by przy bezlitosnym, pustynnym słońcu , aby ochronić skórę przed poparzeniami. Obecnie coraz częściej stosowane w medycynie i środkach pielęgnacji skóry mleko wielbłąda wyznacza nowe trendy i podbija coraz więcej konsumenckich serc.

Właściwości zdrowotne spożywania mleka znane są każdemu z nas. Od małego, bowiem wpajano nom, iż największym źródłem wapnia dla mocnych i zdrowych kości jest właśnie mleko. Pochodzące od pustynnych zwierząt - wielbłądzie mleko zawiera również przeciwciała, które mogą pomóc w walce z poważnymi chorobami: HIV / AIDS, choroba Alzheimera i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Specjalistyczne badania wykazują, iż mleko wielbłąda odżywia i nawilża największy ludzki organ – skórę.

Mleko wielbłąda jest używane w kosmetykach ze względu na obecność w nim:

• laktozy – „mleczny cukier”, disacharyd, działa, jako środek utrzymujący wilgoć oraz nawilża skórę,

• białka – właściwości antybakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybiczne, odpowiedzialne za naprawę tkanek,

• witaminy C – niezbędna do produkcji kolagenu, przez co wzmacnia i strukturę i sprężystość skóry. Jako przeciwutleniacz ochrania skórę przed szkodliwym działaniem wolnych rodników,

• elektrolitów – obecny w mleku magnez spowalnia proces starzenia skóry oraz chroni włosy przed wypadaniem.

Preparaty zawierające wielbłądzie mleko szybko przenikają do głębszych warstw skóry. Badania dermatologiczne wykazują, iż omawiane mleko pozytywnie wpływa na szereg problemów skórnych.

Camel Milk w leczeniu chorób skóry:

• trądzik – zmiany trądzikowe powstają w wyniku zablokowania ujścia kanału gruczołu łojowego. Powstaje wówczas czop rogowy, który wypełnia mieszek włosowy i wypycha go ku górze. Jest to idealne miejsce dla rozwoju bakterii, dzięki którym powstają wypełnione ropą, czerwone wypryski. Preparaty z wielbłądzim mlekiem poprawiaj kondycję skóry, likwidują powstałe wypryski oraz neutralizują blizny potrądzikowe,

• rany na ciele – preparaty Camel Milk stosowane są przy otwartych ranach i owrzodzenia o różnej wielkości. Redukuje stany zapalne skóry – stosowany przy atopowym zapaleniu skóry,

• łupież – powstaje w wyniku złuszczenia naskórka ze wzmożonym łojotokiem. Szampony zawierające Camel Milk przywracają zdrowy wygląd skóry głowy i włosów. Ze względu na właściwości przeciwwirusowe i przeciwgrzybiczne mleko wielbłąda zapobiega rozwojowi drożdży i bakterii,

• miejscowa łuszczyca – stosowane miejscowo kremy z wielbłądzim mlekiem naprawia tkanki skutecznie wpływa w leczeniu miejscowej łuszczycy,

Wspomniane czynniki sprawiają, iż popyt na produkty z Camel Milk wzrasta. Mleko wielbłąda to godny na miarę XXI wieku, naturalny składnik luksusowych preparatów anti-aging. W oparciu o wiedzę specjalistów zaobserwowano, iż skuteczniejsze w „rehabilitacji skóry” jest przetworzone wielbłądzie mleko, niż jego stosowanie w naturalnej postaci.

Dyrektor do spraw Komunikacji w EICMP (Emirates Industry for Camel Milk and Products/ pierwszy i jedyny koncern na świecie produkujący mleko wielbłąda na skalę przemysłową) Kirsten Lange twierdzi, iż Camel Milk: "To wiosna piękna i dobrego samopoczucia, zawiera wiele substancji, które pomagają w walce ze zmarszczkami, wpływając kojąco na skórę".

Pomimo wzrostu mocy produkcyjnych, mleko wielbłąda pozostaje rzadkością - każdy karmiących wielbłąd wytwarza tylko około 7 litrów mleka dziennie przez okres 16 miesięcy.

Źródło - http://biotechnologia.pl/kosmetologia/artykuly/camel-milk-czyli-co-mleko-wielblada-robi-dobrego-dla-mojej-skory,14238

Borelioza czyli choroba z Lyme leczona mlekiem wielbłądzim.

Wśród chorych na boreliozę, którym podawano mleko wielbłądzie, zauważono pozytywne wyniki związane z poprawą samopoczucia. W ciągu kilku tygodni od spożywania, zmniejszył się ból stawów oraz mięśni, ustąpiły problemy z jelitami. Pacjenci, którzy codziennie doświadczali napadów drgawkowych mogli odstawić leki, a u niektórych zniknęły specyficzne tiki twarzy.  Dodatkowo zaobserwowano poprawę snu i wzrost poziomu energii. Dzięki właściwościom przeciwwirusowym, przeciwgrzybicznym, antybakteryjnym mleko wielbłądzie ma szansę odegrać zdecydowaną rolę we wspomaganiu pozostałych sposobów leczenia choroby z Lyme. 

Źródło -  http://www.camelmilkusa.com/index.php/2013/03/13/lyme-disease-symptoms-treated-with-camel-milk/

Pierwsza czekolada na świecie zrobiona z wielbłądziego mleka.

Każdy chyba lubi czasem pozwolić sobie na odrobinę kulinarnej zmysłowości. Co może nam ją lepiej zapewnić, niż luksusowy słodycz? Takim będzie na pewno pierwsza na świecie czekolada zrobiona z wielbłądziego mleka. Jest ona już w sprzedaży. Firma ją produkująca zakłada, że jej produkt będzie Godaivą Bliskiego Wschodu.

Czekolada powstała w Dubaju i wyprodukował ją Sheikh Mohammed bin Rashid al-Maktoum. Swoją firmę założył w zeszłym roku w październiku i obiecał sobie, że będzie produkował 100 ton wielbłądziej czekolady rocznie. W tym celu zainwestował też w kupno 3 tysięcy wielbłądów. Wszystko na to wskazuje, że jego marzenia się spełniają. Czekolada będzie eksportowana do Japonii, Stanów Zjednoczonych i Europy. Londyński słynny Harrods już złożył zamówienie na oryginalną czekoladę z Dubaju.

Czekoladę można też skosztować w luksusowych hotelach i na pokładach prywatnych linii lotniczych. Za miesiąc będzie ją można zamówić także w Internecie. Jak zapewniają producenci, produkt nie zawiera konserwantów i jest doprawiony lokalnymi przyprawami oraz miodem i orzechami. Podobno mleko wielbłądzie jest też zdrowsze od tego krowiego. Zawiera o pięć razy więcej witaminy C i jest mniej kaloryczne.

Źródło - http://jejswiat.pl/11929,pierwsza-czekolada-na-swiecie-zrobiona-z-wielbladziego-mleka

Mleko wielbłądzie posiada właściwości zdrowotne.

Mleko wielbłądzie zawiera znacznie więcej witamin i związków mineralnych, takich jak witamina c, d, potas, magnez, cynk czy żelazo, niż mleko krowie. Tego ostatniego związku jest aż 10 razy więcej (5).

W podsumowaniu badań na temat terapeutycznego zastosowania wielbłądziego mleka określono je jako „najbliższe mleku matki” (4).

W tym samym podsumowaniu stwierdzono, iż w wielu przypadkach użycie mleka wielbłąda może być tańsze od wielu terapii medycznych, którym można zapobiec poprzez jego picie. Zwrócono uwagę na jego immunostymulujące właściwości, dzięki którym może poprawić naturalną odporność dzieci. Zawiera też sporo laktoferyny, która ma działanie przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybicze.

W jednym izraelskim badaniu czytamy, że konsumpcja mleka wielbłądziego zmniejsza alergie pokarmowe u dzieci, tak często teraz występujące (6). W podwójnie zaślepionym badaniu Laila i współpracujących zauważono istotne zmiany w zachowaniu 65 dzieci ze spektrum autyzmu po 2 tygodniowej konsumpcji mleka. Zmian nie zauważono w grupie placebo (7).

Insulina, w mleku wielbłądzim występuje w postaci nanocząsteczek (zamknięta w pęcherzykach lipidowych) przez co jest odporna na trawienie w żołądku i przechodzi w niezmienionej postaci do krążenia. Mleko wielbłądzie zawiera także białka insulinopodobne, które działając na zasadzie mimikry molekularnej, oddziaływuje na komórki ludzkie, co sprawia, że ma właściwości poprawiające tolerancję glukozy (1).

Podsumowując, mleko wielbłądzie jest bardzo odżywczym i bezpiecznym produktem dla większości ludzi, w tym małych dzieci. W wielu przypadkach wykazuje właściwości terapeutyczne i może być stosowane w wielu jednostkach chorobowych związanych z zaburzeniami trawienia, wchłaniania, nietolerancji pokarmowych czy niedoborów.

Moim zdaniem można zaliczyć je do kategorii superfoods, a nawet paleo (ktoś kto czyta BK zna moje podejście do dogmatów, szufladek dietetycznych i słowa paleo).

Jest też bardzo smaczne..

1. haj Al OA, Kanhal Al HA. Compositional, technological and nutritional aspects of dromedary camel milk. 2010

2. .https://commons.wikimedia.org/wiki/  File:Worldwide_prevalence_of_lactose_intolerance_in_recent_populations.jpg

3. Cardoso RRA, Santos RMDB, Cardoso CRA, Carvalho MO. 2010. Consumption of camel’s milk by patients intolerant to lactose. A preliminary study. Rev Alerg Mex. 2010 Jan;57(1):26–32.

4. Said Zibaee i inni.2015. Nutritional and Therapeutic Characteristics of Camel Milk in Children: A Systematic Review

5. Farah, Z; Rettenmaier, R; Atkins, D (1992). „Vitamin content of camel milk”. International journal for vitamin and nutrition research. Internationale Zeitschrift fur Vitamin- und Ernahrungsforschung. Journal international de vitaminologie et de nutrition.

6. Shabo Y. i inni. 2005. Camel milk for food allergies in children.

7. Behavioral Benefits of Camel Milk in Subjects with Autism Spectrum Disorder. Laila Y. Al-Ayadhi, Dost Muhammad Halepoto, Abdul M. AL-Dress, Yasmine Mitwali and Rana Zainah. Journal of the College of Physicians and Surgeons Pakistan 2015, Vol. 25 (11): 819-823

Źródło - http://barbellkitchen.pl/wp461/bez-kategorii/mleko-wielbladzie-nowy-superfood/

Biologiczne i technologiczne cechy mleka wielbłądziego

Katarzyna Czyż , Nili Mohammed Seghir , Bożena Patkowska-Sokoła1 , Tadeusz Szulc , Zbigniew Dobrzański , Robert Bodkowski, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, Universytet Kasdi-Merbah Ouargla (Algieria)

Mleko wielbłądzie w Europie jest wciąż produktem egzotycznym i dostępnym na bardzo niewielką skalę, choć od dawna jest powszechnie spożywane w krajach arabskich czy w Indiach. Również badania prowadzone dotąd na mleku wielbłądzim pochodzą z ośrodków naukowych z tych krajów. Można z nich wywnioskować, że mleko to stanowi istotne źródło białka, znane jest także z właściwości prozdrowotnych. Uważa się, iż posiada ono właściwości antynowotworowe [33], hipoalergiczne [49], przeciwcukrzycowe [5], a także chroni przed nadciśnieniem [43]. Na jego ogólną wartość dietetyczną składa się wysoka zawartość kwasów tłuszczowych [32, 47]. Niska zawartość beta-kazein i brak beta-laktoglobulin wiązana jest z hipoalergicznym działaniem mleka wielbłądziego. Kluczową rolę odgrywają także inne składniki, jak laktoferyna, immunoglobuliny, lizozym czy witamina C [18, 21, 29]. Mleko to, w porównaniu do krowiego, charakteryzuje się niską zawartością tłuszczu i laktozy oraz wysoką koncentracją potasu i żelaza [27, 39, 40, 50]. Dużą zaletą mleka wielbłądziego jest tak- że fakt, że znacznie dłużej pozostaje stabilne w temperaturze pokojowej niż np. mleko krowie [7], a ponadto zwiera wysoki poziom czynników antybakteryjnych [11, 16, 29]. Podstawowy skład mleka wielbłądziego Skład mleka wielbłądziego zależy od rasy wielbłąda, czy też jego pochodzenia geograficznego, i zdecydowanie różni się od mleka innych przeżuwaczy. Mleko wielbłądzie zawiera mało tłuszczu, według różnych autorów wartość ta waha się w granicach od 1,2 do 5,2% (zwykle poniżej 3%), poziom suchej masy wynosi od 8,17 do 14,30%, laktozy od 2,77 do 5,78%, natomiast białka od 2,15 do 5,57% [14, 23, 27, 28, 39, 51]. Wartość pH mieści się w zakresie 6,0-6,7 (rzadko poniżej wartości 6,4), czyli jest zbliżona do mleka owczego i nieco niższa niż mleka krowiego [7]. Wyróżniającą cechą jest wyższa niż w mleku innych przeżuwaczy zawartość czynników przeciwbakteryjnych, takich jak lizozym, laktoferyna czy immunoglobuliny [11, 16, 24, 29]. Kolejną interesującą cechą mleka wielbłądziego jest wysoka zawartość witaminy C, która według różnych autorów, zależnie od rasy i fazy laktacji, wynosi od ok. 38 aż do 256 mg/l [21, 30, 40]. Dla porównania, mleko ludzkie zawiera witaminy C ok. 35 mg/l [50], a krowie od 26 do 61 mg/l [21]. Właściwości antyalergiczne Alergia na mleko krowie jest dość częsta u dzieci w pierwszych latach życia. Mleko krowie zawiera białka kazeinowe i serwatkowe. Uważa się, iż beta-laktoglobulina, która nie występuje w mleku ludzkim, jest najbardziej istotnym alergenem w mleku krowim [44, 49]. Wykazano także, że frakcja kazeinowa ma znaczący potencjał antygenowy [15, 45, 48], który może zostać częściowo wyeliminowany za pomocą obróbki technologicznej, podczas gdy kazeiny zachowują zdolność wiązania IgEs nawet po procesach denaturacji [44]. Istnieje zatem potrzeba zapewnienia substytutów dla dzieci uczulonych na białka mleka krowiego. Powszechnie stosowane jest mleko sojowe, czy hydrolizaty z mleka krowiego. Jednak szacuje się, że około 10-20% dzieci uczulonych na mleko krowie nie toleruje pochodnych soi, zaobserwowano również negatywne reakcje organizmu na hydrolizaty [18]. Dzieci uczulone na mleko krowie mogą być także uczulone na mleko bawołów, kóz, owiec, osłów i klaczy, ze względu na istnienie dodatniej reakcji krzyżowej z ich odpowiednikami w mleku krowim. Poszukiwane są źródła białka, które mogłoby być podawane w przypadkach alergii na mleko krowie. Alternatywą taką może być mleko wielbłądzie. El-Agamy i wsp. [17] przeprowadzili badania mające na celu ocenę przydatności mleka wielbłądziego jako substytutu dla dzieci z alergią na mleko krowie. W badaniach tych przeanalizowane zostały molekularne i immunologiczne podobieństwa pomiędzy białkami mleka krowiego i wielbłądziego oraz przedstawiona została antygenowa charakterystyka białek mleka wielbłądziego i ich immunologiczna reaktywność krzyżowa z białkami mleka krowiego. Wykazano, że białka mleka wielbłądziego charakteryzują się unikalnymi właściwościami odzwierciedlającymi odrębną strukturę i skład w porównaniu z mlekiem krowim. Zaobserwowano różnice antygenowe pomiędzy białkami mleka pochodzącymi od tych dwóch gatunków zwierząt. Podkreślić należy zwłaszcza brak beta-laktoglobuliny, jednego z głównych alergenów mleka krowiego, a także brak białek o mobilności elektroforetycznej porównywalnej do beta-laktoglobuliny, co sprawia, że mleko wielbłądzie jest w dużej mierze zbliżone do mleka ludzkiego [44]. Powoduje to zmniejszenie reakcji alergicznych dzieci oraz wzmacnia ich przyszłą reakcję na pokarm [49]. Na szczególną uwagę zasługuje podobny jak w mleku ludzkim poziom beta-kazeiny, która stanowi główną frakcję kazeinową mleka wielbłądziego i jest odpowiedzialna m.in. za większą strawność tego mleka w porównaniu do mleka innych gatunków przeżuwaczy. Według Al Haj i Al Kanhal [7] jej zawartość wynosi ok. 58%, w porównaniu do 36% w mleku krowim. Właściwości przeciwcukrzycowe Prowadzono badania nad wpływem mleka wielbłądziego na kontrolę czynników ryzyka glikemicznego i jakość życia pacjentów z cukrzycą typu 1. Zaobserwowano korzystny wpływ wspomagający mleka wielbłądziego w leczeniu cukrzycy typu 1, objawiający się istotnym obniżeniem dawek insuliny potrzebnych do uzyskania kontroli glikemicznej wraz z poprawą wskaźnika masy ciała (prawdopodobnie dzięki ogólnej dobrej wartości odżywczej mleka wielbłądziego) oraz ogólną poprawę jakości życia chorych. Prawdopodobnym powodem takich wyników jest wysoka zawartość insuliny w mleku wielbłądzim, która wynosi ok. 52 IU [1, 4, 5]. Przeprowadzono także badania mające na celu określenie skuteczności mleka wielbłądziego w kontrolowaniu nefropatii cukrzycowej [2]. Uzyskano znaczącą poprawę objawów mikroalbuminurii, wykazano także istotny efekt hipoglikemiczny mleka wielbłądziego w połączeniu z konwencjonalnym leczeniem. W badaniach tych zaobserwowano też istotne zmiany w profilu lipidowym, tj. spadek poziomu trójglicerydów i cholesterolu HDL we krwi pacjentów spożywających mleko wielbłądzie, co może wskazywać na jego przydatność w prewencji lub potencjalnie w leczeniu chorób układu krążenia czy miażdżycy. Autorzy sugerują, że zjawisko to mogło być spowodowane niską zawartością tłuszczu w mleku wielbłądzim. W badaniach na szczurach z farmakologicznie wywołaną cukrzycą, przeprowadzonych przez Agrawal i wsp. [3], wykazano, że surowe mleko wielbłądzie powoduje znaczny spadek poziomu glukozy we krwi zwierząt, czyli posiada istotny wpływ hipoglikemiczny. Sugeruje się, że może mieć na to wpływ zawartość białek insulinopodobnych, bądź też brak zjawiska koagulacji mleka. Podobne obserwacje poczyniono w innych badaniach tych samych autorów [4] wykonanych na szczurach z usuniętą trzustką. Tłuszcz mleka i kwasy tłuszczowe Głównymi tłuszczami mleka są trójglicerydy wydzielane w postaci kropelek różnej wielkości, pokrytych membraną (osłonką) białkowo-fosfolipidową [13, 25, 36, 53]. Kulki tłuszczowe mleka są formowane w komórkach wydzielniczych gruczołu mlekowego. Nienaruszona membrana kuleczek tłuszczowych chroni je (trójglicerydy) przed lipolizą i utlenianiem [53]. Średnica kuleczek tłuszczowych mleka krowiego waha się w granicach 1-10 μm, ale najczęściej ich wielkość wynosi ok. 4 μm [37, 38, 53] i zależy od rasy krów i sezonu, natomiast średnica kuleczek tłuszczu mleka wielbłądziego jest zdecydowanie niższa, w granicach 1-3 μm [10]. Dla porównania, średnica kulek tłuszczowych w mleku kozim waha się od 0,73 do 8,58 μm (średnio 2,76 μm) [9, 52]. Mechaniczna obróbka, np. homogenizacja, powoduje rozrywanie kulek tłuszczowych, ich średnica ulega zmniejszeniu zwykle do 1 μm [37, 38]. Badania wykazały, że małe kulki tłuszczu w mleku krowim z okresu wiosennego zawierają więcej kwasu laurynowego, mirystynowego i oleinowego, mniej zaś kwasu stearynowego. Zaobserwowano również tendencję do zwiększonej zawartości kwasu linolowego [12, 37]. Wielkość kulek tłuszczu mleka ma zasadniczy wpływ na stabilność i technologiczne właściwości mleka. Duże kulki tłuszczowe są bardziej podatne na sklejanie i lipolizę podczas przepływu przez dojarkę [25, 53]. Wielkość kulek tłuszczowych odgrywa dużą rolę w procesach technologicznych przetwórstwa mleka i wpływa na właściwości produktów mlecznych. Jest szczególnie ważna w takich procesach, jak rozdzielanie mleka, wytwarzanie masła, produkcja serów. Kuleczki tłuszczu w mleku różnych gatunków zwierząt różnią się wielkością, mikrostrukturą i właściwościami reologicznymi [19, 20, 46]. W twarogu, gdziekolwiek występują kulki tłuszczu, chronią łańcuchy miceli para-kazeinowych przed łączeniem się ze sobą w grubsze (gęstsze) włókna, tłuszcz jest w twarogu równomiernie rozprowadzany, zapewniając gładką strukturę [19, 41]. Dodatkowo otoczka kuleczek tłuszczowych ma silną zdolność do wiązania wody w serach, pozwalając na znaczący wzrost wydajności serów [19, 22]. Skład kwasów tłuszczowych mleka jest istotną kwestią zarówno z punktu widzenia wartości odżywczej mleka, jak i jego walorów prozdrowotnych. Profil kwasów tłuszczowych mleka wielbłądziego uzależniony jest od wielu czynników, takich jak region pochodzenia, pora roku, czy rasa wielbłąda [6]. Generalnie zawartość nienasyconych kwasów tłuszczowych w mleku wielbłądzim jest niższa w porównaniu do mleka krów, kóz czy owiec [47]. Wśród kwasów nienasyconych natomiast, uwagę zwraca wysoka zawartość kwasów długołańcuchowych w porównaniu do mleka krowiego [31]. Biorąc to pod uwagę, mleko wielbłądzie charakteryzuje się korzystnym stosunkiem kwasów nasyconych do nienasyconych oraz wartością indeksu aterogennego, wskazującą na jego korzystne właściwości prozdrowotne [32]. Indeks aterogenny jest uważany za wskaźnik poziomu i wzajemnych relacji kwasów tłuszczowych, mogących być jednym z czynników powodujących miażdżycę [42]. Mleko wielbłądzie a nowotwory, gruźlica, choroby wątroby i choroby pasożytnicze Antynowotworowy wpływ mleka wielbłądziego zasugerowany został w badaniach Magjeed [33], dotyczących wpływu mleka wielbłądziego na biomarkery nowotworowe we krwi szczurów intoksykowanych aflatoksyną B1. Prowadzono też badania, w których sugerowano, że preparat będący połączeniem mleka i moczu wielbłąda działa korzystnie w leczeniu białaczki, prawdopodobnie raka płuc, piersi i wątroby [8]. Białka mleka wielbłądziego mają korzystny wpływ podczas leczenia gruźlicy; w badaniach Mal i wsp. [35] zaobserwowano poprawę wskaźników klinicznych, bakteriologicznych i radiologicznych u pacjentów przyjmujących mleko wielbłądzie. W badaniach tych wykazano ponadto, że mleko wielbłądzie może stanowić doskonały suplement wspomagający w przypadku pacjentów z odpornością wielolekową. Wykazano znaczącą rolę mleka wielbłądziego w prewencji przewlekłego zapalenia wątroby spowodowanego narażeniem na CCl4 [26]. Ochronny wpływ mleka wielbłądziego może wiązać się z jego właściwościami antyoksydacyjnymi i prawdopodobnie wpływem chelatującym wobec substancji toksycznych. Znaczenie ma także wysoka zawartość witamin A, B2, C i E, duża zawartość magnezu i cynku oraz innych pierwiastków śladowych. Istnieją też wzmianki dotyczące korzystnej roli mleka i siary wielbłądów w leczeniu i zapobieganiu schistomastozy (bilharcjozy), będącej popularną w Afryce chorobą pasożytniczą; zaobserwowano wpływ immunomodulujący mleka prowadzący do wzrostu poziomu IgG i GST [34]. Podsumowanie Z przeglądu literatury można wnioskować o potencjalnie bardzo korzystnym składzie mleka wielbłądziego, które mogłoby być stosowane w suplementacji diety przy alergii na mleko krowie oraz przy cukrzycy, czy też szerzej w profilaktyce, zarówno w formie mleka surowego, jak też w postaci suplementów z niego wyprodukowanych.

Literatura: 1. Agrawal R.P., Beniwal R., Sharma S., Kochar D.K., Tuteja F.C., Ghorui S.K., Sahani M.S., 2005 – J. Camel Pract. Res. 12 (1), 27-35. 2. Agrawal R.P., Dogra R., Mohta N., Tiwari R., Singhal S., Sultania S., 2009 – Acta Biomed. 80, 131-134. 3. Agrawal R.P., Kochar D.K., Sahani M.S., Tuteja F.C., Ghouri S.K., 2004 – Inter. J. Diab. in Devel. Countr. 24, 47-49. 4. Agrawal R.P., Sahani M.S., Tuteja F.C., Ghouri S.K., Sena D.S., Gupta R., Kochar D.K., 2005 – J. Diab. in Devel. Countr. 25, 75-79. 5. Agrawal R.P. Swami S.C., Beniwal R., Kochar D.K., Sahani M.S., Tuteja F.C., Ghouri S.K., 2003 – J. Camel Pract. Res. 10, 45-50. 6. Ahmad S., Yaqoob M., Bilal M.Q., Khan M.K., Muhammad G., Yang L.G., Tariq M., 2012 – Trop. Anim. Health Prod. 44, 1403-1410. 7. Al Haj O.A., Al Kanhal H.A., 2010 – Internat. Dairy J. 20, 811-821. 8. Al-Kabarity A.M., Al-Mazroee S., Al-Gendi A., 1988 – Arab. Gulf J. Scient. Res. Agric. Boil. Sci. 6 (1), 55-63. 9. Attaie R., Richter R.L., 2000 – J. Dairy Sci. 83 (5), 940-944. 10. Attia H., Kherouatou N., Fakhfakh N., Khorchani T, Trigui N., 2000 – J. Food Lip. 7, 95-112. 11. Benkerroum N., 2008 – African J. Biotechnol. 7, 4856-4867. 12. Briard V., Leconte N., Michel F., Michalski M.C., 2003 – European J. Lipid Sci.Technol. 105, 677-682. 13. Brown D.A., 2001 – Current Biol. 11, R446-449. 14. Dell’Orto V., Cattaneo D., Beretta E., Baldi A., Savoini G., 2000 – Internat. Dairy J. 10, 873-879. 15. Docena G.H., Fernandez R., Chirdo F.G., Fossati C.A., 1996 – Allergy 51, 413-416. 16. El-Agamy E.I., 2000 – Food Chem. 68, 227-232. 17. El-Agamy E.I., Nawar M., Shamsia S.M., Awad S., 2009 – Small Rum. Res. 82, 1-6. 18. El-Agamy E.I., Ruppanner R., Ismail A., Champagne C.P., Assaf R., 1996 – Internat. Dairy J. 6, 129-145. 19. El-Zeini H.M., 2006 – Polish J. Food Nutr. Sci. 15/56, 2, 147-154. 20. Everett D.W., Olson N.F., 2003 – J. Dairy Sci. 86, 755-763. 21. Farah Z., Rettenmaier R., Atkins D., 1992 – Internat. J. Vit. Nutr. Res. 62, 30-33. 22. Goudédranche H., Fauquant J., Moubois J.L., 2000 – Lait. 80, 93-98. 23. Iqbal A., Gill R.A., Younas M., 2001 – Emir. J. Agric. Sci. 13, 7-10. 24. Kappler S., Farah Z., Puhan Z., 1999 – J. Dairy Sci. 82, 2084-2093. 25. Keenan T.W., 2001 – J. Mamm. Gland Biol. Neopl. 6 (3), 365-371. 26. Khan B.B., Iqbal A., 2001 – Pak. J. Agric. Sci. 38 (3-4), 64-68. 27. Khaskheli M., Arian M.A., Chaudhry S., Soomro A.H., Qureshi T.A., 2005 – J. Agric. Soci. Sci. 1 (2), 164-166. 28. Konuspayeva G., Faye B., Loiseau G., 2009 – J. Food Comp. Anal. 22, 95- -101. 29. Konuspayeva G., Faye B., Loiseau G., Levieux D., 2007 – J. Dairy Sci. 90, 38-46. 30. Konuspayeva G., Faye B., Loiseau G., Narmuratova M., Ivashchenko A., Meldebekova A., Davletov S., 2010 – Trop. Anim. Health Prod. 42, 495-499. 31. Konuspayeva G., Faye B., Mussaad A., 2014 – Emir. J. Food Agric. 26(4), 349-353. 32. Konuspayeva G., Lemarie E., Faye B., Loiseau G., Montet D., 2008 – Dairy Sci. Technol. 88, 327-340. 33. Maggied N.A., 2005 – J. Saudi Chem. Soc. 9 (2), 253-263. 34. Maghraby A.S., Mohamed M.A., Abdel-Salam A.M., 2005 – Asia Pac. J. Clin. Nutr. 14 (4), 432- -438. 35. Mal G., Suchitra S.D., Jain V.K., Singhivi N.M., Sahani M.S., 2000 – Livest. Internat. 4 (4), 7-14. 36. Mather H., Keenan T.W., 1998 – J. Mamm. Gland Biol. Neopl. 3 (3), 259-273. 37. Michalski M.C., Briard V., Juaneda P., 2005 – Internat. Dairy J. 15, 1089-1094. 38. Michalski M.C., Briard V., Michel F., 2001 – Lait. 81, 787-796. 39. Mint Meiloud G., Ould Bouraya I.N., Samb A., Houmeids A., 2011 – Internat. J. Agric. Biol. 13, 145-147. 40. Mohamed H.E., Mousa H.M., Beynen A.C., 2005 – J. Anim. Physiol. Anim. Nutr. 89, 35-37. 41. Oberg C.J., McMahon D.J., Merrill R., McManus W.R., 1993 – Food Sci. 12, 251-258. 42. Patkowska-Sokoła B., Czyż K., Sokoła- -Wysoczańska E., Wysoczański T., Vogt A., Bodkowski R., 2014 – Przem. Chem.(w druku) 43. Quan S., Tsuda H., Miyamoto T., 2008 – J. Sci. Food Agric. 88, 2688-2692. 44. Restani P., Gaiaschi A., Plebani A., Beretta B., Cavagni G., Fiocchi A., Poiesi C., Velona T., Ugazio A.G., Galli C.L., 1999 – Clin. Experim. Allerg. 29, 997-1004. 45. Restani P., Velona T., Plebani A., 1995 – Clin. Experim. Allerg. 25, 651-658. 46. Rowney M.K., Hickey M.W., Roupas P., Everett D.W., 2003 – J. Dairy Sci. 86, 712-718. 47. Saroha V., Kumar D., Sharma A., Jayakumar S. Tyagi A.K., Nagda R.K., Dixit S.P., 2014 – J. Livest. Sci. 5, 1-8. 48. Savilahti E., Kuitunene M., 1992 – J. Ped. 121, S12-S20. 49. Shabo Y., Barzel R., Margoulis M., Yagil R., 2005 – Immunol. Allergies. 7, 796-798. 50. Shamsia S.M., 2009 – Internat. J. Gen. Mol. Biol. 1 (2), 052-058. 51. Shuiep E.S., El Zubeir I.E.M., El Owni O.A.O., Musa H.H., 2008 – Trop. Subtrop. Agroecosyst. 8, 101-106. 52. Szmatoła T., Barłowska J., Litwińczuk Z., 2013 – Med. Weter. 69 (3), 157-160. 53. Wiking L., Stagsted J., Björck L., Jacob H.N., 2004 – Internat. Dairy J. 14, 909-913.

Źródło - http://ph.ptz.icm.edu.pl/wp-content/uploads/2016/12/8-Czy%C5%BC.pdf

Szybki kontakt
Napisz: info@cameleko.pl
X Zamknij

Strona oraz nasz sklep internetowy używa plików Cookies do prawidłowego działania strony. Korzystanie ze strony i sklepu bez zmiany ustawień dla plików Cookies oznacza, że będą one zapisywane w pamięci urządzenia. Ustawienia te można zmieniać w przeglądarce internetowej. Więcej informacji udostępniamy w Polityce plików Cookies.